Çocuğa Psikoloğa Gideceğini Nasıl Anlatırım? İlk Görüşmeye Hazırlık

Yazan: Uzman Psikolojik Danışman Çağla Berrak Yıldız · Gözden geçiren: Uzman Psikolog Beste İdiz Muştu · Güncelleme: 9 Kasım 2026

Çocuğunuz için bir psikologla görüşmeye karar verdiniz. Şimdi sırada belki de en çok düşündüğünüz soru var: “Bunu ona nasıl söyleyeceğim?” Korkmasından, “Ben deli miyim?” diye sormasından ya da gitmek istememesinden endişe ediyor olabilirsiniz. İyi haber şu: Çocuklar, yetişkinlerin sakin ve açık bir dille anlattığı yeni durumlara çoğu zaman sandığımızdan kolay uyum sağlar. Bu yazıda yaşa göre örnek cümleler, kaçınılması gereken ifadeler ve ilk görüşmeye hazırlık için adımları paylaşıyoruz.

Önce kendi duygularınızı fark edin

Çocuklar, ebeveynlerinin sesindeki tedirginliği çok çabuk yakalar. Psikoloğa gitmeyi kendi içinizde bir başarısızlık ya da utanç olarak görüyorsanız, bu duygu cümlelerinize de yansır. Bir uzmandan destek almak, çocuğunuzla ilgilendiğinizin ve onu anlamak için emek verdiğinizin göstergesidir. Konuşmadan önce birkaç dakika kendinize bunu hatırlatmak, sakin bir tonla anlatmanızı kolaylaştırır.

İlk görüşmenin çoğu zaman yalnızca ebeveynlerle yapıldığını da unutmayın. Böylece çocuğunuzla konuşmadan önce psikologla tanışabilir, ona nasıl anlatacağınızı birlikte planlayabilirsiniz.

Ne zaman ve nasıl söylemeli?

• Zamanlama: Okul öncesi çocuklara görüşmeden bir iki gün önce, okul çağındaki çocuklara birkaç gün önce söylemek yeterlidir. Çok önceden söylemek kaygıyı uzatabilir, son dakika söylemek ise çocuğun kendini kandırılmış hissetmesine yol açabilir.
• Ortam: Sakin, acelesiz bir an seçin: birlikte yürürken, araba yolculuğunda ya da yatmadan önce. Kavga ya da kriz anlarından hemen sonra konuşmayın.
• Dil: Kısa ve somut cümleler kurun. Uzun açıklamalar çocuğun aklını karıştırabilir.
• Kim söylemeli: Mümkünse iki ebeveyn birlikte. Böylece çocuk, iki ebeveynin de aynı fikirde olduğunu görür.

Yaşa göre örnek cümleler

2–6 yaş (okul öncesi)

Bu yaşta çocuklar somut düşünür. Psikoloğu bir oyun ve konuşma arkadaşı gibi tanıtmak işe yarar.

• “Yarın birlikte bir yere gideceğiz. Orada çocuklarla oyun oynayan, onların duygularını dinleyen bir abla/abi var. Adı …”
• “Orada oyuncaklar, boya kalemleri var. Biz de seninle olacağız.”
• “Son zamanlarda geceleri korkup uyanıyorsun. Bu konuda bize yardım edecek biriyle tanışacağız.”

7–11 yaş (okul çağı)

Okul çağındaki çocuklar “neden” sorusuna yanıt ister. Gözlemlerinizi suçlamadan paylaşın.

• “Son zamanlarda okula giderken karnının çok ağrıdığını ve canının sıkıldığını görüyoruz. Bunun için duygular konusunda çalışan bir uzmanla konuşacağız.”
• “Psikolog, insanların kafasını kurcalayan şeyleri konuşmalarına yardım eden kişidir. Doktor gibi iğne yapmaz, ders gibi sınav da yapmaz.”
• “Orada konuştuklarını o kişi başkalarına anlatmaz. İstersen bize de anlatabilirsin, istemezsen anlatmak zorunda değilsin.”

12 yaş ve üzeri

Ergenlik döneminde gençleri karara ortak etmek önemlidir. Konuyu bir dayatma gibi değil, bir öneri olarak açın ve görüşünü sorun. Ergenlerle iletişim konusunda ergen çocuğum benimle konuşmuyor yazımız fikir verebilir.

• “Son aylarda çok gergin olduğunu ve bunun seni yorduğunu düşünüyorum. Bu konuda konuşabileceğin, bizden bağımsız biriyle görüşmeye ne dersin?”
• “Konuştuklarınız seninle psikolog arasında kalır. Bir tehlike durumu olmadıkça bize ayrıntıları anlatmaz.”

Kaçınılması gereken cümleler

• “Yaramazlık yaparsan seni psikoloğa götürürüm.” → Görüşmeyi ceza gibi gösterir.
• “Sende bir sorun var, düzeltilmesi lazım.” → Çocuk kendini kusurlu hisseder.
• “Sadece oyun oynamaya gidiyoruz.” → Yarı doğru açıklamalar güveni zedeler.
• “Kimseye söyleme.” → Görüşmeyi utanılacak bir sır hâline getirir. Bunun yerine “Bu bizim aile içi konumuz; kime anlatacağına sen karar verebilirsin” diyebilirsiniz.
• “Doktora gidiyoruz.” → Çocuk iğne ya da muayene bekleyip korkabilir.

Çocuğun sorabileceği sorular ve olası yanıtlar

Ben deli miyim?

“Hayır. Psikoloğa insanlar zor duygularla baş etmeyi öğrenmek, daha rahat hissetmek için gider. Yetişkinler de gider.”

Siz de gelecek misiniz?

“Evet, biz de orada olacağız. Bazen seninle birlikte, bazen de sen psikologla konuşurken dışarıda bekleyeceğiz.”

Ne konuşacağız?

“Ne istersen. Okulu, arkadaşlarını, sevdiğin oyunları… Anlatmak istemediğin bir şeyi anlatmak zorunda değilsin.”

Gitmek istemezsem?

“Önce bir kez gidip tanışalım. Sonra nasıl hissettiğini birlikte konuşuruz.”

Görüşme günü ve sonrası

1. Zamanında çıkın: Yolda telaş yaşamamak çocuğun gerginliğini azaltır.
2. Sevdiği bir eşyayı yanına alsın: Küçük çocuklarda bir oyuncak ya da battaniye, yeni ortama alışmayı kolaylaştırır.
3. Görüşmeden sonra sorgulamayın: “Ne konuştunuz, ne sordu?” diye üstelemek yerine “Nasıldı?” diye açık bir soru sorup çocuğunuzun anlatmak istediği kadarını dinleyin.
4. Küçük bir ritüel oluşturun: Görüşme sonrası parkta yürümek ya da birlikte bir şey içmek, günü olumlu bir anıyla bağlar.
5. Kararlı ama esnek olun: İlk görüşmede ağlayan ya da içeri girmek istemeyen çocuklar olur. Bu durum, uzmanlar için yeni değildir. Psikolog, çocuğun hızına göre ilerlemenin yollarını sizinle birlikte bulur.

Yankı Psikoloji’de ilk görüşme

Alsancak ve Karşıyaka şubelerimizde çocuklarla çalışırken ilk görüşmeyi çoğu zaman yalnızca ebeveynlerle yaparız. Bu görüşmede çocuğunuzun gelişimini, evdeki ve okuldaki durumu konuşur, çocuğunuza nasıl anlatacağınızı birlikte planlarız. 2 yaşından sonra çocukla da görüşülür; görüşmeler yaşına uygun, oyun ve konuşma temellidir. Ayrıntılar için İzmir çocuk psikoloğu ve pedagog ve İzmir ergen psikoloğu sayfalarımıza, randevu düzeni için seans ve randevu bilgisi sayfamıza bakabilirsiniz. Pedagog ile çocuk psikoloğu arasındaki farkı merak ediyorsanız pedagog ile çocuk psikoloğu farkı yazımızı okuyabilirsiniz.

Sık sorulan sorular

Çocuğa psikoloğa gideceğini ne zaman söylemeliyim?

Okul öncesi çocuklara görüşmeden bir iki gün önce, okul çağındaki çocuklara birkaç gün önce söylemek genellikle yeterlidir. Çok önceden söylemek kaygıyı uzatabilir; son anda söylemek ise güveni zedeleyebilir.

Psikoloğu çocuğa nasıl tanıtmalıyım?

Psikoloğu, “çocukların duygularını dinleyen, onlarla oyun oynayan ve ailelere yardım eden biri” olarak tanıtabilirsiniz. Doktor ya da öğretmen benzetmesinden kaçınmak, iğne ya da sınav korkusunu önler.

Çocuğum psikoloğa gitmek istemezse ne yapmalıyım?

Önce isteksizliğinin nedenini merak edip dinleyin. “Bir kez gidip tanışalım, sonra nasıl hissettiğini konuşalım” gibi bir teklif çoğu zaman işe yarar. İlk görüşmede durumu psikologla paylaşabilirsiniz; uzmanlar bu tür durumlarla sık karşılaşır.

Görüşmeden sonra çocuğuma ne konuştuklarını sormalı mıyım?

Sorgulamak yerine “Nasıldı?” gibi açık bir soru sorun ve anlatmak istediği kadarını dinleyin. Psikolog, ebeveynlerle düzenli olarak bilgi paylaşır; çocuğun güvenini korumak için ayrıntıları ondan zorla öğrenmeye çalışmamak önemlidir.

Psikoloğa gittiğini okulda ya da akrabalara söylemeli miyiz?

Bu, ailenin ve çocuğun kararıdır. Çocuğa “Kime anlatacağına sen karar verebilirsin” demek, konuyu utanılacak bir sır olmaktan çıkarır ve kontrol duygusunu güçlendirir.

Kaynakça

1. Faber, A., & Mazlish, E. (2012). How to talk so kids will listen & listen so kids will talk. Scribner.
2. Siegel, D. J., & Bryson, T. P. (2011). The whole-brain child. Delacorte Press.
3. Yavuzer, H. (2019). Çocuk psikolojisi. Remzi Kitabevi.
4. Gottman, J. M., & DeClaire, J. (1997). Raising an emotionally intelligent child. Simon & Schuster.

Bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır; kişisel değerlendirmenin ve bir uzmanla görüşmenin yerini tutmaz.